18 ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ΤΗΣ UNESCO



Υπάρχουν ελάχιστες χώρες στον κόσμο που η ιστορία και ο πολιτισμός τους μπορεί να συγκριθεί με αυτόν της Ελλάδας. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι υπάρχουν αναρίθμητα, σπουδαία ιστορικά μνημεία και αρχαιολογικοί χώροι από την πιο μικρή ως την πιο μεγάλη πόλη αυτής της χώρας. Ανάμεσα όμως σε όλους αυτούς τους χώρους με την τεράστια πολιτιστική κληρονομιά, υπάρχουν 18 οι οποίοι ξεχωρίζουν. Πρόκειται για τα 18 Ελληνικά Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.


Ο Ναός του Επικούριου Απόλλωνα



Ο Ναός του Επικούριου Απόλλωνα ήταν το πρώτο μνημείο στην Ελλάδα που ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO το 1986. Βρίσκεται στο κέντρο της Πελοποννήσου, στη Φιγάλεια, μεταξύ Ηλείας, Αρκαδίας και Μεσσηνίας και αποτελεί ένα από τα καλύτερα σωζόμενα μνημεία της κλασσικής αρχαιότητας. Χτίστηκε από τον Ικτίνο τον 5ο αιώνα π.Χ. και ήταν αφιερωμένος στο θεό Απόλλωνα ο οποίος βοήθησε τους Φιγαλείς να ξεπεράσουν μια επιδημία πανώλης.


Αρχαιολογικός χώρος των Δελφών



Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο Δίας απελευθέρωσε κάποτε δυο αετούς και τους ζήτησε να συναντηθούν πάνω από το κέντρο της γης. Οι αετοί συναντήθηκαν πάνω από τους Δελφούς και έτσι οι Δελφοί θεωρήθηκαν ο ομφαλός της γης. Αλλά αυτός δεν είναι ο λόγος που η UNESCO ανακήρυξε τους Δελφούς Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 1987. Στην πόλη των Δελφών λειτούργησε το σημαντικότερο μαντείο του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Κατά τη λειτουργία του όλες οι ελληνικές πόλεις αλλά και πολλές από τις πόλεις που ήταν χτισμένες γύρω από την Μεσόγειο το συμβουλευόταν όταν επρόκειτο να πάρουν σημαντικές αποφάσεις.


Η Ακρόπολη των Αθηνών



Το πιο αναγνωρίσιμο και επισκέψιμο αξιοθέατο της Ελλάδας, η Ακρόπολη των Αθηνών μπήκε στη λίστα με τα Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO το 1987. Ο βραχώδης αυτός λόφος, στο κέντρο της Αθήνας, φιλοξενεί τέσσερα από τα κορυφαία αριστουργήματα της κλασσικής ελληνικής αρχιτεκτονικής. Τον Παρθενώνα, έναν ναό δωρικού ρυθμού εξολοκλήρου φτιαγμένο από μάρμαρο και αφιερωμένο στη θεά Αθηνά, η κατασκευή του οποίου διήρκεσε 15 χρόνια από το 447 έως το 432 π.Χ. υπό τη διεύθυνση των αρχιτεκτόνων Ικτίνου και Καλλικράτη.Τα Προπύλαια, η εντυπωσιακή αυτή είσοδος της Ακρόπολης άρχισε να χτίζεται το 436 π.Χ. μετά την ολοκλήρωση του Παρθενώνα, πάνω σε σχέδια του αρχιτέκτονα Μνησικλή αλλά δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ αφού το 431 π.Χ. άρχισε ο Πελοποννησιακός πόλεμος και οι εργασίες σταμάτησαν. Το Ερέχθειο χτίστηκε μεταξύ 425 και 406 π.Χ. με σχέδια του αρχιτέκτονα Καλλίμαχου και είναι ένα από τα αριστουργήματα του ιωνικού ρυθμού. Εσωτερικά ο ναός ήταν χωρισμένος σε δύο μέρη, το ανατολικό μέρος προς την πρόσοψη ήταν της Αθηνάς και το άλλο του Ποσειδώνα. Ο ναός της Αθηνάς Νίκης είναι ένας μικρός ναός, φτιαγμένος εξολοκλήρου από μάρμαρο που άρχισε να χτίζεται μεταξύ 427 και 424 π.Χ. με αρχιτέκτονα τον Καλλικράτη .


Αρχαιολογικός χώρος Ασκληπιείου Επιδαύρου



Το Ασκληπιείου Επιδαύρου ανήκει στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1988. Βρίσκεται στην Πελοπόννησο, στην περιοχή της Επιδαύρου και χτίστηκε τον 6ο αιώνα στο σημείο που παλαιότερα βρισκόταν ένα ιερό αφιερωμένο στο θεό Απόλλωνα ο οποίος σύμφωνα με τη μυθολογία ήταν ο πατέρας του Ασκληπιού. Το Ασκληπιείου Επιδαύρου εκτός από έδρα του Ασκληπιού, του αρχαίου θεού της ιατρικής αποτελούσε και το πιο διάσημο θεραπευτικό κέντρο του αρχαίου ελληνικού και ρωμαϊκού κόσμου.


Παλαιοχριστιανικά και Βυζαντινά Μνημεία Θεσσαλονίκης



Η πόλη της Θεσσαλονίκης έπαιξε σπουδαίο ρόλο τόσο κατά την αρχαιότητα όσο και κατά τα ρωμαϊκά και βυζαντινά χρόνια.  Επομένως δεν προκαλεί έκπληξη που η UNESCO έχει ανακηρύξει 15 Παλαιοχριστιανικά και Βυζαντινά Μνημεία Θεσσαλονίκης ως Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς ήδη από το 1988. Κάποια από τα μνημεία αυτά είναι η Ροτόντα, ο Άγιος Δημήτριος, η Αγία Σοφία, τα βυζαντινά τείχη, βασιλική της Παναγίας Αχειροποίητου και τα βυζαντινά λουτρά.


Μεσαιωνική πόλη της Ρόδου



Η μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, αποτελεί μνημείο της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO από το 1988 και για το λόγο αυτό απαγορεύεται οποιαδήποτε αλλαγή στην όψη των κτιρίων πριν εγκριθεί από την αρχαιολογική υπηρεσία. Το Τάγμα του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ κατέλαβε τη Ρόδο από το 1309 έως το 1523 και έθεσε ως στόχο να μετατρέψει την πόλη σε οχυρό. Το φρούριο αποτελείται από δύο διακριτά πολεοδομικά σχήματα, το Κολλακιό στο βορά και τη Χώρα στο νότο. Στο Κολλακιό που είναι ένα από τα ωραιότερα αστικά σύνολα της Γοτθικής περιόδου περιλαμβάνεται ο πολύ γνωστός δρόμος των Ιπποτών, το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου, το Νοσοκομείο που έχει μετατραπεί σε μουσείο, οι ναοί του Τάγματος και άλλα σημαντικά κτήρια. Στη Χώρα βρίσκεται το τουρκικό παζάρι γύρω από το τζαμί του Σουλεϊμάν, η παλαιά αγορά και άλλα κτήρια περιηγητικού ενδιαφέροντος.


Μετέωρα



Τα Μετέωρα μπήκαν στη λίστα της UNESCO τόσο ως πολιτιστικό όσο και ως φυσικό αξιοθέατο. Στο κέντρο της Ελλάδας, λίγο έξω από την πόλη της Καλαμπάκας θα συναντήσει κανείς αυτούς του πελώριους βράχους που μοιάζουν να φτάνουν στον ουρανό. Οι βράχοι σύμφωνα με τους γεωλόγους σχηματίστηκαν πριν από περίπου 60 εκατομμύρια χρόνια και πάνω τους είναι χτισμένα τα Μοναστήρια των Μετεώρων, από τα οποία τα 6 είναι επισκέψιμα.


Άγιον Όρος



Το 1988 το Άγιον Όρος ανακηρύχτηκε επίσης Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO. Βρίσκεται στη χερσόνησο του Άθω στη Χαλκιδική και σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ελλάδας αποτελεί αυτοδιοικητικό τμήμα του Ελληνικού κράτους ενώ ανεπίσημα χαρακτηρίζεται ως Αυτόνομη Μοναστική Πολιτεία. Αποτελείτε από 20 μοναστήρια και φιλοξενεί περίπου 1800 μοναχούς.


Αρχαιολογικός Χώρος Ολυμπίας



Στη Δυτική Πελοπόννησο βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της αρχαίας Ελλάδας. Ο αρχαιολογικός χώρος της Ολυμπίας ήταν αφιερωμένος στο θεό Δια και αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1989. Η Ολυμπία θεωρείται το σπουδαιότερο θρησκευτικό και αθλητικό κέντρο της αρχαίας Ελλάδας. Εδώ εξάλλου γεννήθηκαν οι Ολυμπιακοί αγώνες, ο σημαντικότερος αθλητικός θεσμός από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα. Κάποια από τα πιο σημαντικά μνημεία της Ολυμπίας είναι ο Ναός του Δία, όπου βρισκόταν και το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Διός, έργο του Φειδία, το οποίο ήταν γνωστό στην αρχαιότητα ως ένα από τα επτά θαύματα του κόσμου, ο Ναός της Ήρας, το Πρυτανείο,  το αρχαίο Στάδιο και το υδραγωγείο του Ηρώδη του Αττικού.


Αρχαιολογικός Χώρος του Μυστρά



Η ίδρυση του Μιστρά συνδέεται με την πρώτη άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους  το 1204. Εκείνη την περίοδο, η Πελοπόννησος παραχωρείται στους Φράγκους και ο Γουλιέλμος Β΄ Βιλλαρδουίνος το 1249 θα χτίσει το κάστρο του στην ανατολική πλευρά του Ταϋγέτου σε μια περιοχή που λεγόταν Μυστράς ή Μυζυθράς. Μετά την ήττα των Φράγκων στη μάχη της Πελαγονίας το 1259, το κάστρο του Μυστρά παραχωρήθηκε στο Βυζαντινό αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο. Με την πάροδο των χρόνων, ο Μυστράς επέκτεινε την εξουσία του σε όλη την Πελοπόννησο και έγινε εστία της πολιτικής και πνευματικής ζωής της αυτοκρατορίας, καθώς και το κέντρο των γραμμάτων και των τεχνών. Το 1989 με απόφαση της Unesco, ο Μυστράς εγγράφεται στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.


Μονή Δαφνίου, Μονή Οσίου Λουκά και Νέα Μονή Χίου



Παρόλο που γεωγραφικά αυτά τα τρία μοναστήρια απέχουν αρκετά μεταξύ τους, μοιράζονται αρκετά κοινά στοιχεία γεγονός που έκανε την  Unesco να τα συμπεριλάβει το 1990 στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Η Μονή Δαφνίου ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα πάνω στα ερείπια του ναού του Δαφναίου Απόλλωνα. Η εντυπωσιακή αρχιτεκτονική της και η ιδιαίτερη ψηφιδωτή διακόσμηση την καθιστούν ένα από τα πλέον εξαιρετικά μνημεία βυζαντινής τέχνης. Η Μονή του Οσίου Λουκά αποτελεί το σημαντικότερο ίσως μνημείο της μεσοβυζαντινής εποχής στην Ελλάδα. Πρόκειται για ένα μεγάλο οικοδομικό συγκρότημα, του οποίου τα αρχαιότερα κτίρια χρονολογούνται από το 10ο αιώνα. Η Νέα Μονή της Χίου είναι ένα παλαιό ιστορικό μοναστήρι, που ιδρύθηκε το 1042 μ.Χ. με αυτοκρατορική χορηγία και είναι γνωστό παγκοσμίως για τα εξαιρετικής τέχνης ψηφιδωτά του.


Δήλος



Το νησί της Δήλου ανήκει από το 1990 στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Βρίσκεται στο κέντρο του Αιγαίου και ανήκει στις Κυκλάδες. Στην αρχαιότητα θεωρούνταν Ιερό νησί, επειδή εδώ γεννήθηκε ο θεός Απόλλωνας και η θεά Άρτεμις, δύο από τους πιο σημαντικούς θεούς του Ελληνικού πανθέου. Υπολογίζεται ότι στις αρχές του 1ου αι. π.Χ. σ’ αυτό το μικρό νησί, κατοικούσαν περίπου 30.000 άνθρωποι και ότι στα λιμάνια του ήταν δυνατόν να διακινηθούν κάθε χρόνο 750.000 τόνοι εμπορευμάτων. Αυτός ο  πλούτος που συγκεντρώθηκε όμως στο νησί καθώς και οι φιλικές σχέσεις των Δηλίων με τη Ρώμη ήταν η κύρια αιτία της καταστροφής. Η Δήλος καταστράφηκε και λεηλατήθηκε δυο φορές: το 88 π.Χ. από τον βασιλιά του Πόντου Μιθριδάτη, που ήταν σε πόλεμο με τους Ρωμαίους, και το 69 π.Χ. από τους πειρατές του Αθηνόδωρου, σύμμαχου του Μιθριδάτη. Από τότε το νησί έπεσε σε παρακμή και σταδιακά εγκαταλείφθηκε.


Πυθαγόρειο και Ηραίο Σάμου



Η αρχαία Σάμος (Πυθαγόρειο) αποτελούσε μια από τις σημαντικότερες πόλεις της αρχαιότητας. Είναι επομένως λογικό, δυο μνημεία του μικρού αυτού νησιού να βρίσκονται ανάμεσα στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Unesco από το 1992. Το πρώτο είναι το Πυθαγόρειο, ένα αρχαίο λιμάνι με εντυπωσιακά ελληνικά και ρωμαϊκά μνημεία καθώς και ένα αξιοθαύμαστο υδραγωγείο.  Το δεύτερο, το Ηραίο της Σάμου είναι ο χώρος όπου βρίσκονται τα ερείπια του ομώνυμου αρχαίου ναού ο οποίος ήταν αφιερωμένος στη θεά Ήρα.  Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο το Ηραίο της Σάμου ήταν ο μεγαλύτερος ναός στην Ελλάδα. Ήταν δίπτερος ιωνικού ρυθμού, με 155 γιγάντιες κολώνες, από τις οποίες σήμερα μόνο μια παραμένει όρθια.


Αρχαιολογικός χώρος Βεργίνας



Η μικρή πόλη της Βεργίνας στο Νομό Ημαθίας βρίσκεται στο σημείο που στην αρχαιότητα υπήρχε η πόλη των Αιγών, πρωτεύουσα της αρχαίας Μακεδονίας. Το σημείο έγινε παγκοσμίως γνωστό όταν το 1977 ο καθηγητής αρχαιολογίας Μανόλης Ανδρόνικος και οι συνεργάτες του, ανακάλυψαν τους τόπους ταφής των Μακεδόνων βασιλέων και ανάμεσα στους άλλους τάφους ένα ταφικό μνημείο που ανήκει στο βασιλιά Φιλίππου Β΄, πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου ο οποίος είχε δολοφονηθεί το 336 π.Χ., στο θέατρο της πόλης των Αιγών. Από το 1996 ο αρχαιολογικός χώρος της Βεργίνας αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Unesco.


Αρχαιολογικοί χώροι Μυκηνών και Τίρυνθων



Οι Μυκήνες και η Τίρυνθα αποτελούν δυο από τις σημαντικότερες πόλεις της της Μυκηναϊκής Ελλάδας, η οποία άκμασε μεταξύ του 15ου και του 12ου αιώνα π.Χ. Η μεγάλη ακμή των Μυκηνών συνέπεσε με την ύστερη Εποχή του Χαλκού, ανάμεσα στο 1350 και το 1200 π.Χ. Τότε είναι που άρχισαν να κατασκευάζονται και οι πρώτοι μνημειώδεις τάφοι. Από κει και ύστερα, η εξέλιξη είναι ιλιγγιώδης. Ανακτορικά συγκροτήματα, τείχη, ο γνωστός «Τάφος του Ατρέα», και προμαχώνες συγκροτούν ένα από τα μεγαλύτερα αρχιτεκτονικά συμπλέγματα που γνώρισε ο αρχαίος κόσμος. Η αρχαία Τίρυνθα ήταν ξακουστή για την οχύρωση της. Τα τείχη που περιφρουρούσαν τα ανάκτορα ήταν τόσα εντυπωσιακά που οι αρχαίοι Έλληνες δε πίστευαν ότι έχουν φτιαχτεί από ανθρώπινα χέρια αλλά όπως λέει  ο μύθος, τα έχτισαν οι ίδιοι οι Κύκλωπες.  Από το 1999 ο αρχαιολογικός χώρος Μυκηνών και Τιρύνθων αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Unesco.


Το Ιστορικό Κέντρο (Χώρα) με τη Μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου και το Σπήλαιο της Αποκάλυψης στην Πάτμο



Το μικρό νησί της Πάτμου στα Δωδεκάνησα είναι γνωστός ως ο τόπος που ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος έγραψε τόσο το Ευαγγέλιο του όσο και την Αποκάλυψη. Η Μονή του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου αφιερωμένη στον «αγαπημένο μαθητή» του Χριστού ιδρύθηκε εκεί στα τέλη του 10ου αιώνα και υπήρξε για αιώνες τόπος προσκυνήματος και λατρείας. Η Μονή χτίστηκε στο σημείο που πιστεύεται τόσο από την Καθολική όσο και από την Ορθόδοξη Εκκλησία ότι ο απόστολος Ιωάννης συνέγραψε το Ευαγγέλιο και την Αποκάλυψη, κοντά στο σπήλαιο όπου είχε βρει καταφύγιο και όπου είδε τα οράματα της Αποκάλυψης. Το 1999 κηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.


Παλιά πόλη της Κέρκυρας



Η Παλαιά Πόλη της Κέρκυρας ανήκει από το 2007 στα Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Το νησί της Κέρκυρας στα δυτικά παράλια της Ελλάδας, βρίσκεται σε στρατηγική θέση στην είσοδο της Αδριατικής και έχει τις ρίζες της τον 8ο αιώνα π.Χ. Τα τρία οχυρά της πόλης, σχεδιασμένα από διάσημους Βενετούς μηχανικούς, χρησιμοποιήθηκαν για τέσσερις αιώνες για να υπερασπιστούν τα εμπορικά συμφέροντα της Δημοκρατίας της Βενετίας κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Με την πάροδο του χρόνου, τα οχυρά επισκευάστηκαν και ανακατασκευάστηκαν μερικές φορές, πιο πρόσφατα υπό τη βρετανική κυριαρχία τον 19ο αιώνα. Η αρχιτεκτονική της Παλιάς Πόλης είναι κυρίως νεοκλασική και έχει τις βάσεις της στην Ενετική περίοδο, ενώ ένα μεγάλο μέρος των κτιρίων οικοδομήθηκαν κατά το 19ο αιώνα.


Αρχαιολογικός χώρος Φιλίππων




Η πόλη Φίλιπποι κατά τα αρχαία χρόνια βρισκόταν στην ανατολική Μακεδονία στο σημείο που βρίσκεται σήμερα η  Καβάλα, ενώ το αρχικό όνομα της πόλης ήταν Κρηνίδες. Η πόλη βρισκόταν σε βολική θέση στο δρόμο που συνδέει την Ανατολή με τη Δύση και ιδρύθηκε το 356 π.Χ. από τον βασιλιά Φίλιππο Β.  Μετά τη μάχη των Φιλίππων (το 42 π.Χ) μετατράπηκε σε ρωμαϊκή αποικία και αποτέλεσε τη σπουδαιότερη πόλη της ανατολικής Μακεδονίας. Σημείο ορόσημο για την πόλη ήταν το έτος 49 ή 50 μ.Χ., όταν ο Απόστολος Παύλος επισκέφθηκε τους Φιλίππους και ίδρυσε εκεί την πρώτη χριστιανική Εκκλησία της Ευρώπης,  γεγονός που ανέδειξε την πόλη σε μητρόπολη του Χριστιανισμού. Ο Αρχαιολογικός χώρος Φιλίππων είναι το μνημείο που μπήκε πιο πρόσφατα στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Unesco, μόλις τον Ιούλιο του 2016. 



PIN IT!

Daphne Giannouli

No comments:

Post a Comment

INSTAGRAM